Het onderwijs van de toekomst

Kwaliteit en continuïteit is een hot topic binnen onderwijsland. Het optimaliseren van ons onderwijssysteem is waar het om draait. Dit vergt flexibiliteit en organisatie van onderwijsinstellingen, zeker gezien de digitale revolutie waar we middenin zitten.
Hoe pakken we deze uitdagingen aan in het onderwijs op korte en lange termijn? Hoe ziet het onderwijs van de toekomst eruit in 2030? Wij vroegen het aan Dorien Verdier, innovator in het onderwijs en kwartiermaker van U.NXT. Zij geeft haar visie over de toekomst van het onderwijs.

Wat zijn de belangrijkste ontwikkelingen binnen het onderwijs van de toekomst

Opkomende technologieën zullen veel invloed hebben op de omstandigheden van het onderwijs. De sociaaleconomische disrupties die uit deze technologische ontwikkelingen en veranderingen voortkomen, zullen een grote invloed hebben op organisaties, instellingen en ons persoonlijke leven. Het is van belang voor de ontwikkeling van de onderwijsinhoud en voor de organisatie dat deze onderwerpen aan de orde komen en dat de organisaties adaptief zijn naar deze veranderingen.

Met welke uitdagingen hebben onderwijsinstellingen vooral te maken?

Het onderwijs zich moet gaan voorbereiden op de toekomst. Maar hoe doe je dat? Hoe toets je de waarde in relatie tot te toekomst en hoe scherp je dit aan?
Ik denk dat door middel van het verkennen van de externe omstandigheden dat dit een noodzakelijk continuproces moet zijn voor een onderwijsinstelling. Een voorbeeld hiervan is het gesprek aangaan met al je stakeholders om te bepalen welke disrupties voor jouw (onderwijs)organisatie relevant zijn om waarde toevoeging te creëren voor je omgeving en stakeholders in de toekomst. Ook moet de politieke invloed op het onderwijs verminderd worden en moet er worden geanticipeerd op de behoeftes voor de toekomst.

Wat er nu gebeurt is dat de overheid wordt gezien als een belangrijke stakeholder, maar hier ligt dan ook meteen de grootste uitdaging. Hier kan namelijk de motivatie voor waarde creatie ontsporen. Waar je bij een (non-profit) onderwijsorganisatie altijd bij stil moet staan is de motivatie voor waarde creatie. Dit ligt complexer bij een publiek gefinancierde organisatie dat door een derde gefinancierd wordt. De derde financier wordt daardoor de belangrijkste klant, wat ontwrichtend werkt, terwijl de ontvangende partij (studenten, het bedrijfsleven, de maatschappij) louter ontvanger wordt. Daarom is het des te belangrijk dat er naar meerdere aspecten gekeken wordt om deze waarde creatie verder te ontwikkelen. Zijn er andere mogelijkheden zoals het ontwikkelen van nieuwe businessmodellen of het vinden van andere samenwerkingspartners? Misschien is juist van belang om echte marktwerking van onderwijs na te streven en onderwijsorganisaties zo in richten dat ze adaptief zijn naar de verkenningen en disrupties, maar dan dusdanig dat als je geen bestaansrecht of waarde toevoeging meer hebt je dan ook opgeheven wordt.

Is dit bij alle onderwijsinstellingen hetzelfde of zie je hierin verschillen? (Zo ja, welke?)

Natuurlijk zijn er verschillen in schoolorganisaties en de ontwikkelingen die ze de laatste jaren hebben doorgemaakt, maar je zie ook dat innovaties en ontwikkelingen veel te langzaam hun weg vinden in het huidige systeem en onderwijsorganisaties. In de voorbereiding op de toekomst heeft de organisatiecultuur een grote invloed op de acceptatie van externe verkenningen in een organisatie. De afgelopen jaren is er in de ontwikkeling van onderwijsorganisaties weinig gebeurd op het gebied van continue feedback organiseren uit het bedrijfsleven of van de huidige generaties. Denk hierbij ook aan bedrijfsvoering en anders denken over financiering of inzet. Daarom werk ik nu aan een nieuw soort onderwijs en organisatie. Een nieuwe internationale Bachelor Creative Business Studies, U.NXT. Waarin adaptiviteit en innovatie geborgd zijn in het onderwijs en de organisatie en met een curriculum dat we binnen 3 maanden kunnen vernieuwen en een gegamificeerde omgeving waarin studenten leren via bestaande, internationale MOOCs, gemaakt door ’s werelds beste universiteiten. Online leren vergt discipline, maar tegelijkertijd blijft het sociale aspect aanwezig als de MOOC-moderator zorgt voor interactie en feedback. En voor vele studenten een bijkomend voordeel: studieboeken behoren tot het verleden. In plaats daarvan leren studenten via o.a. video’s, online artikelen en opdrachten op een speelse en uitdagende manier. De kennis opgedaan bij de MOOCs worden toegepast in challenges van bedrijven. De gegamificeerde leeromgeving waarin dit plaatsvindt is een gesimuleerde omgeving waarin gedrag (nieuwsgierigheid, zelfbewustzijn, lef, awareness, netwerken), competenties en cognitie samenkomen. Dit gebeurt onder leiding van een coach van het bedrijf en van U.NXT.

Kunnen onderwijsinstellingen alle veranderingen nog wel aan?

De huidige vaste organisatiestructuur is niet ingericht om adaptief te zijn naar vernieuwingen en medewerkers worden niet aangesproken op gedrag of innovatief vermogen. Een organisatie moet mentale wendbaarheid hebben en een cultuur waar experimenteren aangemoedigd wordt. Cultuur is de enige manier om te verhinderen dat organisaties hun wendbaarheid, snelheid, ziel en het talent verliezen om met radicale veranderingen om te gaan. Maar hoe je dat laat gebeuren of laat ontketenen kan op verschillende manieren. Bijvoorbeeld een cultuur van ondernemerschap ontwikkelen door de marktregels die buiten gelden te kopiëren en in het bedrijf toe passen. Het bedrijf Haier is een van de meest extreme voorbeelden, het middenmanagement werd geschrapt en het bedrijf werd opgesplitst in 100 kleine microbedrijven elk met een eigen winst en verliesrekening. Het gevolg was een bijzonder competitieve, ongemakkelijke, chaotische omgeving die wel veel resultaat opleverde. Het bedrijf veranderde in een snelstromend, competitief netwerk waar bijna geen hiërarchie aanwezig was. Werknemers werden aangemoedigd om nieuwe ideeën voor te stellen en over die voorstellen werd dan gestemd. De winnaar werd projectleider en kon werknemers in dienst nemen voor zijn risicoproject. Door deze manier van werken voelen ondernemende werknemers zich aangetrokken tot het bedrijf en dat zal de innovatiecultuur binnen het bedrijf versterken. Het belangrijkste resultaat is dat werknemers continu verandering gewend zijn.
Of Elon Musk die met SpaceX een omgeving creëert waar de ambitie ‘occupy mars’ wordt waargemaakt. Of dat je buitenstanders, gebruikers van een product of dienst die dingen radicaal anders proberen te doen, opzoekt en met hen samenwerkt en hieruit leert. Hierdoor kun je als bedrijf hele nieuwe markten aanboren en nieuwe inzichten verwerven.

Welke kansen liggen er? En op welke manier kan een effectieve en efficiënte bedrijfsvoering hieraan bijdragen?

Bedrijfsvoering speelt een grote rol in de manier waarop een organisatie de middelen verdeeld en hoe omgegaan wordt met KPI’s en resultaten. Hierbij worden de politieke standaarden vaak als uitgangspunt gebruikt. Ik denk dat het belangrijk is dat we onze instellingen niet upgraden naar de standaarden van de politieke instituten en instrumenten, maar dat we ze inrichten naar onze eigen visie op de toekomst en in het belang van de stakeholders en de waarde die we toevoegen vooropstellen (zie het Haier voorbeeld). Dan is juist bedrijfsvoering de manier om onderwijsvernieuwing en innovatie van de grond te krijgen. Er zijn verschillende structuren mogelijk om innovatie te organiseren en er moet een juiste verdeling plaats vinden tussen middelen, aandacht, budget en talent. Richt de KPI’s en resultaten op waarde toevoeging in. We proberen onderwijsvernieuwing nu vaak alleen vanuit de inhoud te doen, maar andere ondersteunende processen en verdeling van middelen zijn misschien juist de beste manier om het voor elkaar te krijgen.

Kortom; Wat is jouw visie op de toekomst van het onderwijs?

Een belangrijke ontwikkeling is dat we een manier moeten bedenken om ‘de mens aan een nieuwe wereld te laten wennen’. Hier is een geheel andere taak voor onderwijs weggelegd. Daarnaast is het ook belangrijk om de grote maatschappelijke- en wereldproblematieken aan de kaak te stellen en misschien wel iedereen voor te bereiden op een toekomst waarin bijvoorbeeld werk niet meer je dagelijkse bezigheid is, of dat we misschien niet meer alleen op de aarde wonen.

De ontwikkelingen op korte termijn gaan meer over wat de invloed en gevolgen zijn van technologieën op het onderwijs en de organisatie. Dus, hoe krijgen we de medewerker en organisatie verder ontwikkeld naar een snelle, wendbare, creatieve, innovatieve, genetwerkte en experimenterende organisatie? Dit betekent misschien het koesteren van creativiteit en innovatie sneller te laten verspreiden via het netwerk van stakeholders (werknemers, partners, studenten) en de mogelijkheden om dit te organiseren en faciliteren. Bij U.NXT proberen we een geheel nieuwe organisatie neer te zetten met MOOC-moderators en coaches die in een gegamificeerde omgeving groepscoaching geven en goed kunnen analyseren om de juiste learning analytics te kunnen bespreken met individuele studenten en feedback geven op gedrag, waar leiderschap en innovatie een continu proces is geborgd in de standaarden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.